Pierwszy pomiar wysokości odbywa się na planie, podczas gdy drugi ustala wysokość na miejscu po tym, jak okazuje się, że grubość konstrukcji jest o 20 mm grubsza niż wskazano na rysunku, ponieważ to druga opcja ma największe znaczenie.
Jeśli chodzi o praktyczny aspekt problemu, rodzi to pytania dotyczące punktu odniesienia, grubości podłogi, równości skrzynki elektrycznej oraz odległości gniazdka od podłoża.
Podsumowując, bardzo ważne jest, aby pamiętać, że gniazdko powinno być mierzone od wykończonej podłogi, a nie od płyty konstrukcyjnej. Ogólnie rzecz biorąc, gniazdka ścienne znajdują się pomiędzy pomiarami 300-450 mm w środku gniazdka. Skrzynki podłogowe mogą być równe z wykończeniem podłogi lub nie wyższe niż około trzy milimetry ponad wykończenie podłogi. Należy zauważyć, że jednostki pop-up muszą mieć około 60-90 mm nad powierzchnią przed podłączeniem. Wysokość, na której kończy się skrzynka, będzie w odpowiedniej pozycji na rysunku, całkowicie zależy od użytego materiału wykończeniowego podłogi.
Odległość między płytą konstrukcyjną a podłogą zajmują trzy różne grubości, które muszą być określone po przybyciu fachowców.
Podsumowując, podłoga, która miała mieć 60 mm, ma teraz 85 mm wysokości. W konsekwencji wszystkie gniazdka są obniżone o 25 mm w stosunku do tego, gdzie powinny być umiejscowione, a skrzynki podłogowe zbudowane na poziomie płyty będą znajdować się jeszcze niżej niż poziom podłogi, co jest dokładnie luką, która zbiera wodę i powoduje potknięcia.
Co sprawia, że unika się tego rodzaju błędów, to żmudna procedura oznaczania poziomu wykończonej podłogi na ścianach trwałym markerem i używanie jego poziomu do ustawienia wszystkiego innego po przeniesieniu go do pomieszczenia. Punkt odniesienia powinien zawsze być brany z najwyższego istniejącego punktu, ponieważ w przeciwnym razie idealnie płaska podłoga spowoduje niezgodność poziomów gniazdek.

| Urządzenie | Wymiary | Wartość standardowa |
|---|---|---|
| Gniazdko ścienne, mieszkalne | Centrum nad wykończoną podłogą | 300 do 450 mm (12 do 18 in) |
| Gniazdo ścienne, komercyjne | Centrum nad wykończoną podłogą | 450 mm, wyżej tam, gdzie dyktuje to meble |
| Skrzynka w podłodze, pokrywa na poziomie | Wystaje ponad wykończenie podłogi | 0 do 3 mm, nigdy nie wpuszczona |
| Jednostka wysuwana, podniesiona | Powyżej powierzchni | 60 do 90 mm podłoga, 80 do 150 mm blat |
| Gniazdo na blacie | Powyżej blatu roboczego | 100 do 150 mm |
Warto zauważyć, że wartości dla mieszkań i komercyjnych są konwencją, a nie prawem w większości jurysdykcji, co jest powodem, dla którego różnią się między krajami i dlaczego badanie standardów lepiej pasuje do dedykowanego odniesienia: liczby rynkowe, zasady rozmieszczania i zakres dostępności są przedstawione w tym przewodniku do standardowej wysokości gniazd podłogowych.
Ważne jest, aby zauważyć, że informacje pozostają stałe we wszystkich regionach. Gniazdo o wysokości 300 mm znajdujące się w Niemczech, mimo że ma wysokość 300 mm od poziomu gruntu, będzie uznawane za błędne, gdy ocenia się je z poziomu płyty.
Cztery czynniki są brane pod uwagę przy ocenie skrzynki podłogowej.
Dwa plany budowy zmieniają wszystko. Pracując nad płytą podłogową z napięciem, instalacja nowej skrzynki staje się problemem bez zaangażowania inżyniera. Jednak w przypadku podłogi z dostępem podniesionym, nie ma problemu z grubością płyty, ale jedynym ograniczeniem staje się moduł panelu i limit wagowy płytki.
Wysuwany gniazdo o wymiarach 90 mm może wydawać się bardzo przydatne, dopóki na urządzeniu nie zostanie podłączona wtyczka. Wysokość wtyczki British Standard 13 A wynosi około 50 mm, wtyczka EU Schuko ma około 55 mm wysokości, podczas gdy wbudowana wtyczka z zasilacza laptopa prawdopodobnie ma około 60 mm. Daje to nam przeszkodę o wysokości co najmniej 140 mm, a nie 90 mm. Następujące liczby określają funkcjonalność wysuwanego gniazda:
Ta sama logika dotyczy blatu roboczego. Nie może on przeszkadzać w obszarze za blatem ani w strefie aktywności, a ponadto okablowanie nie może krzyżować się z płytą grzewczą.

Wysokość to tylko część funkcjonalności. To, co znajduje się przed urządzeniem, stanowi drugą połowę.
Gniazdo na wysokości 300 mm za blatem roboczym o głębokości 900 mm spełnia oficjalne normy i jest niedostępne. Gniazdo na wysokości 450 mm za biurkiem o głębokości 600 mm może być osiągnięte tylko przez osobę siedzącą przy biurku. Skrzynka podłogowa umieszczona pod stołem konferencyjnym jest bezużyteczna, jeśli wzdłuż podstawy stołu znajduje się solidna deska bez żadnej przestrzeni.
Złotą zasadą jest zaczynać od mebli, a nie od ściany. Narysuj układ swoich mebli i zmierz obszar wzdłuż ściany. Następnie znajdź miejsce na skrzynki elektryczne i sprawdź, czy wtyczka nie dotyka szuflady, listwy przypodłogowej ani grzejnika. Sekwencja okablowania, która następuje — wypełnienie skrzynki, pojemność przewodnika, zakończenie — jest opisana w tym przewodniku do instalacji gniazdka elektrycznego.
W miejscach pracy i w przestrzeniach publicznych skrzynki podłogowe są montowane w siatce, która opiera się na strukturze mebli, w przeciwieństwie do konstrukcji ściany. Odległość między skrzynkami zazwyczaj wynosi od czterech do sześciu metrów i jest określona na podstawie modułowych stanowisk roboczych dozwolonych przez układ biura, co gwarantuje, że odległość od każdego biurka do skrzynki nie przekracza standardowej długości przewodu.
Prowadzi to do trzech podstawowych wymagań.
Warto wspomnieć, że każda skrzynka podłogowa może reprezentować ramki z standardowymi płytami ściennymi w środku. Płyta multimedialna taka jak ta gniazdo HDMI montowane na ścianie jest rodzajem modułu, który kończy się w jednej, dlatego głębokość skrzynki i głębokość płyty muszą być rozpatrywane razem.
Wstawienie skrzynki podłogowej w już ustawioną płytę wiąże się z wierceniem rdzeniowym oraz trzema dodatkowymi wymaganiami potrzebnymi do zakończenia procesu.
Rdzeń musi być wolny od wzmocnień i kabli post-tensioning, co oznacza użycie skanera i zatrudnienie inżyniera do płyt post-tensioned. Oprócz tego, proces wiercenia musi być przeprowadzony efektywnie, aby zapewnić odporność na ogień i wodę, a nie tylko wypełnić otwór zaprawą. Oznacza to również, że wiercony otwór musi być wystarczająco głęboki, aby pomieścić odpowiednią usługę; jednak płytkie płyty wymagają płytkich otworów, co z kolei zmniejsza liczbę urządzeń, które można użyć.
Jeśli chodzi o instalację gniazda niskiego montażu w solidnej ścianie, stosuje się podobne zasady: głębokość skrzynki tylnej uniemożliwia dopasowanie modułów o głębokości 45 mm i nie sprawia problemu, jeśli stosunkowo łatwo jest wiercić w ścianie ceglanej dla skrzynki tylnej o głębokości 47 mm.
W przypadku gniazda w skrzynce ściennej, od 30 cm do 45 cm od środka do górnej powierzchni podłogi. W przypadku prawdziwego gniazda podłogowego, nie ma wysokości, ponieważ pokrywa musi być na równi z powierzchnią podłogi bez wystawania.
Zazwyczaj gniazdo musi być podniesione o 6-9 cm, ale wysokość musi być również obliczona, biorąc pod uwagę wysokość wtyczki, ponieważ może ona wynosić od 5 cm do 6 cm. Dlatego przestrzeń musi być odpowiednio zaplanowana.
W większości obszarów nie istnieją określone przepisy dotyczące wysokości gniazda. Istnieją jednak pewne zasady dotyczące odstępów oraz prawo dotyczące dostępności publicznej dla budynków i pomieszczeń publicznych.
Tak, wiercenie rdzeniowe jest potrzebne, o ile inżynier wydał zgodę na płytę post-tensioned.
Podczas pomiaru skrzynki, pamiętaj, aby uwzględnić poziom wykończenia podłogi, umieścić skrzynkę po ułożeniu płytek i zweryfikować złącze oraz płytę, aby uniknąć większości problemów związanych z instalacją gniazdek podłogowych.
W przypadku, gdy Twój projekt wymaga specjalnego modułu do podłogi lub jednostki blatu, prosimy o dostarczenie nam płyty, typu modułu oraz głębokości wnęki, abyśmy mogli poinformować Cię o dostępnych opcjach.
