คุณสามารถใช้สาย 12/3 สำหรับเต้ารับ 20 แอมป์ได้หรือไม่?

สายเกจสิบสองและวงจรยี่สิบแอมป์เข้ากันได้ดีมากจนคำถามมักเกิดจากแหล่งที่แตกต่างกัน อาจเป็นไปได้ว่าช่างติดตั้งมีสาย 12/3 เหลือจากโครงการเดินสายก่อนหน้านี้หรืออาจจะซัพพลายเออร์มีสาย 12/3 ในสต็อกเท่านั้น คำถามเกิดขึ้นว่า การมีตัวนำเพิ่มเติมมีผลกระทบต่อการเดินสายไฟในบ้านหรือไม่ คำตอบดูเหมือนจะง่ายแต่ก็มีปัญหาที่เกี่ยวข้องกับรหัสซึ่งส่งผลต่อการใช้สายไฟ รวมถึงข้อจำกัดของตัวนำขนาดเล็กใน National Electrical Code, วิธีที่สายเกจสิบสองสามารถส่งยี่สิบแอมป์ก่อนที่จะเกิดปัญหาการลดแรงดันไฟฟ้า, ข้อดีที่สามารถเสนอโดยตัวนำเพิ่มเติม, และสิ่งที่จะเกิดขึ้นหากพบว่าตัวนำมีขนาดเล็กเกินไป คู่มือด้านล่างนี้จะพูดคุยเกี่ยวกับทุกแง่มุมเหล่านี้รวมถึงข้อกำหนดการติดตั้งสำหรับปลั๊ก.

คำตอบสั้น: จริงๆ แล้ว สายทองแดง 12/3 เหมาะสำหรับวงจรปลั๊ก 20 A และตรงตามขนาดสายไฟขั้นต่ำที่กำหนดใน National Electrical Code (NEC) ที่กล่าวถึงในบทความ 240.4(D) ตัวเลข “3” แสดงว่ามีสายไฟที่มีฉนวนสามเส้น คือ สีดำ, สีแดง, และสีขาว รวมถึงสายกราวด์เปล่าอีกหนึ่งเส้น ดังนั้นคุณจึงต้องการเพียงสายสีดำและสีขาวในวงจร 20 A ปกติ โดยสายสีแดงจะถูกทิ้งไว้ไม่ได้ใช้งานหรือใช้ในวงจรสาขา สาย 12/3 คาดว่าจะมีราคาแพงกว่า 12/2 ประมาณ 15-30% และสายอื่นๆ จะมีผลต่อการคำนวณการเติมกล่อง สำหรับการลดแรงดันไฟฟ้า สาย 12 AWG ทำงานได้ดีที่ 20 A สูงสุดประมาณ 40-50 ฟุต หลังจากประมาณ 75 ฟุต การลดแรงดันไฟฟ้าจะเกิน 3% ที่กำหนดโดย NEC สำหรับวงจร และควรใช้สาย 10 AWG.

สิ่งที่ 12/3 มีอยู่จริง

วิธีการตั้งชื่อสายไฟฟ้านั้นง่ายเพราะใช้เพียงสองหลักซึ่งมีความสำคัญทั้งคู่.

หลักแรกแสดงถึงขนาดสายไฟโดยใช้ระบบ American Wire Gauge สำหรับตัวอย่าง; ขนาดสายไฟ 12 AWG คือสายทองแดงกว้าง 2.05 มม. หลักที่สองแสดงถึงจำนวนตัวนำในสายไฟ ในตัวอย่างชื่อสาย 12/3 หมายความว่ามีตัวนำที่มีฉนวนทั้งหมดสามเส้น ในกรณีของสาย 12/3 NM-B ตัวนำสามเส้นคือสีดำ, สีแดง, และสีขาวที่มีฉนวน นอกจากนี้ยังมีสายที่สี่ซึ่งเป็นสายเปล่า.

ดังนั้น 12/3 ไม่ใช่ผลิตภัณฑ์ที่เป็นเอกลักษณ์; แต่เป็นสายไฟขนาดสิบสองเกจที่เรียบง่าย ดังนั้นประเภทสายไฟของ 12/2 ในความหมายและคุณสมบัติของมัน ในอเมริกาสีของสายไฟจะกำหนดบทบาทของมัน; สายสีดำและสีแดงเป็นสายที่อยู่ภายใต้แรงดันไฟฟ้า, สายสีขาวเป็นสายที่ไม่ผ่านกระแสไฟฟ้า, ขณะที่สายเปลือยใช้เชื่อมต่ออุปกรณ์ทั้งหมดเข้ากับวงจรที่ต้องการ ข้อกำหนดที่ใช้กับอุปกรณ์ที่ตัวนำเหล่านี้จ่ายไฟมีอยู่ในภาพรวมของเราเกี่ยวกับ ประเภทต่างๆ ของสวิตช์ที่ใช้ในงานติดตั้งไฟฟ้า, และหลักการเดียวกันนี้ใช้กับการเดินสายไฟของเต้ารับ.

ในกรณีที่สร้างวงจรสำหรับอุปกรณ์ไฟฟ้าขนาด 20 A จะต้องมีสายไฟร้อนหนึ่งเส้น, สายกลางหนึ่งเส้น และสายเปลือยที่มีประสิทธิภาพ ดังนั้นสามารถใช้สาย 12/2 ได้และสายที่สี่ไม่จำเป็นเลย; อย่างไรก็ตามคำถามเกิดขึ้นว่าสายเกินอาจส่งผลต่อการทำงานของสายไฟ.

สิ่งที่รหัสกล่าว

แนวทางมีความกระชับและชัดเจน.

ข้อจำกัดการไหลเกินสำหรับตัวนำขนาดเล็ก มาตรา 240.4(D) ของรหัสไฟฟ้าแห่งชาติ (NEC) จำกัดการป้องกันการไหลเกินสำหรับตัวนำขนาดเล็ก โดยจำกัดการใช้งานของ 14 AWG ที่ 15 แอมป์, 12 AWG ที่ 20 แอมป์, และ 10 AWG ที่ 30 แอมป์ ดังนั้นเนื่องจากความสามารถที่จำกัดในการกำจัดความร้อนระหว่างการทำงาน, 12 AWG จึงกลายเป็นสายไฟที่แนะนำสำหรับวงจร 20 A ในขณะที่ 14 AWG ไม่สามารถทำหน้าที่นี้ได้ แม้ว่าจะสามารถทำได้ในทางปฏิบัติ.

ความสามารถในการนำไฟฟ้า เมื่อพิจารณาความสามารถในการนำไฟฟ้า, สิ่งสำคัญคือต้องพิจารณาประเภทของตัวนำรวมถึงการจัดอันดับอุณหภูมิของฉนวนและสภาพการติดตั้ง สำหรับ 12 AWG ทองแดง, สามารถอ้างอิงค่าของ 20 A ที่ระบุไว้ในความสัมพันธ์กับ 60°C และค่าของ 25 A ที่เกี่ยวข้องกับ 75°C สาย NM-B มักจะถูกพิจารณาโดยอิงจากการจัดอันดับ 60°C ซึ่งหมายความว่า 20 A เป็นค่าที่ต้องการโดยไม่มีขอบเขตความปลอดภัยเพิ่มเติม อย่างไรก็ตามหากอุณหภูมิแวดล้อมสูงเกินไปหรือตัวนำถูกจัดกลุ่มร่วมกัน การลดค่าจะเริ่มส่งผลต่อความสามารถในการนำไฟฟ้าในทางปฏิบัติ.

ตัวนำที่ไม่ได้ใช้งาน ไม่มีอะไรห้ามการใช้ตัวนำที่ไม่ได้ใช้งาน ข้อกำหนดเพียงอย่างเดียวคือให้ตัวนำเหล่านั้นถูกปิดอย่างปลอดภัยเพื่อหลีกเลี่ยงการลัดวงจร.

การบรรจุในกล่อง ในแง่ของการบรรจุในกล่อง นี่คือที่ที่ความต้องการสำหรับตัวนำเพิ่มเติมอาจเกิดค่าใช้จ่ายขึ้น ตามมาตรา 314.16 ของรหัสไฟฟ้าแห่งชาติ (NEC) ต้องพิจารณาผลรวมของตัวนำทั้งหมด เมื่อรวมตัวนำที่มีฉนวนที่สี่เข้าไปในการเดินสาย จะต้องตรวจสอบว่ากล่องสามารถรองรับได้.

การใช้ตัวนำที่สาม

ตัวนำที่ไม่ได้ใช้งานสามารถนำไปใช้ได้ดีหากมีการวางแผนอย่างรอบคอบ ตามที่อธิบายไว้ด้านล่างนี้.

มาดูอย่างใกล้ชิดที่วงจรสาขาหลายสายเพราะมันเป็นเหตุผลเบื้องหลังการซื้อสาย 12/3 นี่เป็นความผิดพลาดที่เกิดขึ้นบ่อยจึงควรพิจารณาอย่างรอบคอบ เมื่อสองวงจรแชร์สายกลางเดียวกัน กระแสไฟฟ้าผ่านสายกลางนั้นจะทำให้สองวงจรเท่ากันแทนที่จะรวมกัน ซึ่งจะทำงานได้เฉพาะเมื่อสายไฟมาจากสองเฟสที่แตกต่างกัน การทำให้ถูกต้องจึงสำคัญมาก เพราะถ้าไม่เช่นนั้นสายกลางจะต้องรับกระแสรวมจากทั้งสองวงจร ดังนั้นกฎหมายจึงกำหนดให้ในกรณีเช่นนี้วงจรต้องถูกตัดการเชื่อมต่อจากแหล่งจ่ายทันที และการใช้สวิตช์สองขั้วเป็นแนวปฏิบัติหลักในกรณีเช่นนี้ หากวงจรหลายสายจ่ายไฟให้กับอุปกรณ์ที่ควรพึ่งพาเบรกเกอร์ GFCI จะซับซ้อนมากขึ้น และในความเป็นจริง ช่างไฟฟ้าหลายคนเลือกที่จะไม่ใช้ประเภทวงจรนี้ในครัวและห้องน้ำ.

12 เกจสามารถส่ง 20 แอมป์ได้ไกลแค่ไหน

แอมพาคิตีบ่งชี้ว่าสายไฟจะร้อนเกินไปหรือไม่ ขณะที่การลดแรงดันไฟฟ้ากำหนดว่าอุปกรณ์ที่ปลายอีกด้านทำงานได้ถูกต้องหรือไม่.

ตาม NEC การลดแรงดันไฟฟ้าในวงจรสาขาไม่ควรเกิน 3% ขณะที่การลดแรงดันไฟฟ้ารวมจากจุดบริการไปยังจุดใช้งานไม่ควรเกิน 5% ดังนั้น NEC จึงอนุญาตให้มีความแปรปรวนจากค่าเหล่านี้ในรหัสที่อยู่อาศัย แต่ยังคงมีอยู่.

สาเหตุของค่าข้างต้นคืออุปกรณ์ทำงานผิดปกติเนื่องจากแรงดันไฟฟ้าต่ำ ที่แรงดันไฟฟ้าต่ำ มอเตอร์ทำงานร้อน อิเล็กทรอนิกส์รีเซ็ต และโหลดต้านทานไม่ทำงานตามที่คาดหวัง.

สายทองแดงขนาดเกจสิบสองมีความต้านทานประมาณ 1.93 โอห์มต่อ 1,000 ฟุตที่อุณหภูมิการทำงาน ในวงจร 120 โวลต์ การลดแรงดันรวมเมื่อมีการจ่ายกระแส 20 แอมป์จะคำนวณตามที่นำเสนอด้านล่าง.

ในทางปฏิบัติ สายเคเบิล 12 AWG สามารถรองรับได้ประมาณ 40-50 ฟุต และ 10 AWG เหมาะสำหรับความยาวประมาณ 75 ฟุตขึ้นไป เนื่องจากวงจรในบ้านมีปลั๊กหลายตัวที่อยู่ในระยะนี้ การรวมกันนี้ถือเป็นมาตรฐาน ระยะทางในกรณีของวงจรที่เชื่อมต่อกับโรงรถแยกหรืออาคารอื่น ๆ ต้องมีการคำนวณ.

มีสองปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการลดจำนวน ปัจจัยแรกคือในวงจรที่ไม่ค่อยดึงกระแสเต็ม 20 แอมป์ จะมีการลดน้อยลง อย่างไรก็ตาม การออกแบบโดยอิงจากสมมติฐานนี้จะไม่ให้ขอบเขตสำหรับข้อผิดพลาดใด ๆ ปัจจัยอื่นเกี่ยวข้องกับการลดขนาดของตัวนำและการลดที่เกิดจากอุณหภูมิพื้นหลังของสายหรือหากหุ้มมีสายมากเกินไป.

จะเกิดอะไรขึ้นถ้าสายไฟเล็กเกินไป

การล้มเหลวในลักษณะที่รู้จัก ตัวนำที่มีขนาดเล็กเกินไปในวงจร 20 A ช่วยทำให้เกิดความเข้มงวดของรหัสในการใช้สาย 14 AWG.

• ความร้อนจากความต้านทาน ตัวนำที่มีกระแสมากกว่าความสามารถในการรับกระแสจะไม่สามารถเย็นพอได้ อุณหภูมิทั่วทั้งสายจะสูงขึ้น.
• ความเสียหายของวัสดุฉนวน ความร้อนสูงต่อเนื่องทำให้วัสดุฉนวนเปราะและในสายเก่าทำให้สูญเสียความสามารถในการฉนวนเกือบทั้งหมด โดยการทำเช่นนี้จะสร้างไฟจำนวนมากในผนังบ้านโดยไม่มีสัญญาณเตือนที่มองเห็นได้.
• ความเสียหายที่การเชื่อมต่อ ความร้อนมักจะสะสมที่การเชื่อมต่อของสายกับอุปกรณ์ที่ใช้ไฟฟ้า หากฉนวนมีสีเปลี่ยนและเปราะที่จุดที่กระแสออก แสดงว่ามีกระแสอยู่เป็นเวลานาน.
• การลดแรงดัน ตัวนำที่มีขนาดเล็กเกินไปพร้อมสายยาวสร้างการลดแรงดันที่สำคัญภายใต้สภาวะโหลด ซึ่งนำไปสู่การใช้กระแสที่สูงขึ้นโดยมอเตอร์และการมืดลงของไฟ.
• การตัดการทำงานที่ไม่พึงประสงค์ การเชื่อมต่อสายที่ยาวเกินไปกับกระแสที่ใหญ่เกินไปอาจนำไปสู่การช็อตมอเตอร์และการแตกหักของอุปกรณ์เนื่องจากกระแสมากเกินไป (ทำให้เกิดความเสียหายต่อสาย).

ความผิดพลาดที่พบบ่อยคือการติดตั้งฟิวส์ที่ใหญ่ขึ้นเพื่อหลีกเลี่ยงการตัดการทำงานที่ไม่พึงประสงค์ อย่างไรก็ตาม อาจเป็นอันตรายเพราะในกรณีที่ใช้สาย 12 SWG กับวงจร 20 A ที่เชื่อมต่อกับวงจรที่มีฟิวส์ 30 A สายจะสามารถร้อนขึ้นได้ และจะเกิดขึ้นโดยไม่ทำให้เบรกเกอร์ทำงาน.

12/3 เทียบกับ 12/2 เทียบกับ 10/2

วงจรเต้ารับ 20 A พื้นฐานมักจะต้องการขนาดสาย 12/2 แม้ว่าคุณจะสามารถใช้ 12/3 ได้ แต่จริงๆ แล้วไม่จำเป็น เนื่องจากโดยปกติจะไม่มีการใช้งานตัวนำที่สาม หากคุณมี 12/3 เหลืออยู่ การใช้มันจะไม่เพิ่มค่าใช้จ่ายในหลักการ นอกจากจะมีการเติมกล่องเพิ่มเติมและแรงงานเพิ่มเติมในการเดินสายผ่านโครงสร้าง.

เมื่อทำงานกับสาย 12 AWG โปรดทราบว่าสายนี้โดยทั่วไปจะแข็งกว่าสาย 14 AWG และยังงอได้ยากกว่า ซึ่งนำไปสู่ความยุ่งยากในการติดตั้ง.

การเดินสายวงจร

ลำดับด้านล่างถือว่ามีวงจรเต้ารับแบบดอกไม้ที่ใช้สายเคเบิลในรูปแบบ 12/2 การแยกและการตรวจสอบความปลอดภัยต้องมาก่อนสิ่งอื่นใด และเทคนิคทั่วไป — รวมถึงวิธีการระบุสายเมื่อสีไม่เป็นไปตามปกติ — จะถูกกล่าวถึงในคู่มือของเรา การเปลี่ยนสวิตช์ไฟ, ซึ่งปฏิบัติตามระเบียบเดียวกัน.

1. ตรวจสอบการแยกและยืนยันสถานะตาย ปิดการจ่ายไฟฟ้าและยืนยันสถานะโดยใช้ตัวบ่งชี้แรงดันไฟฟ้า การปิดไฟที่แผงไฟฟ้าเพียงอย่างเดียวไม่ได้หมายความว่ามีการแยก.
2. ระบุสายไฟฟ้า สายไฟฟ้าสีดำคือสายที่มีการจ่ายกระแสไฟ ขณะที่สายสีขาวคือสายกลาง และสายทองแดงคือสายดิน หากคุณไม่ได้ใช้ตัวนำสีแดง ให้ใช้ตัวเชื่อมต่อและติดป้ายว่าเป็นสายสำรอง.
3. เตรียมเต้ารับไฟฟ้าให้พร้อม ตรวจสอบให้แน่ใจว่ามีสายเคเบิลยื่นออกมาจากกล่องประมาณ 6 นิ้ว ปอกฉนวนออกจนถึงที่ยึดและตรวจสอบให้แน่ใจว่ากล่องมีพื้นที่เพียงพอสำหรับสายเคเบิล.
4. เชื่อมต่อสายดินก่อน ยึดสายเปล่าเข้ากับขั้วสีเขียวในเต้ารับ.
5. ยึดสายกลาง เชื่อมต่อสายสีขาวเข้ากับขั้วสีเงินในเต้ารับ.
6. ยึดสายไฟร้อน เชื่อมต่อสายไฟร้อนเข้ากับขั้วทองเหลือง อย่าลืมว่าสายไฟร้อนไม่ควรเชื่อมต่อกับขั้วสีเงินและสายกลางไม่ควรไปที่ขั้วทองเหลือง.
7. ยึดการเชื่อมต่อโดยการขันสายให้แน่น จำไว้ว่ามีข้อกำหนดเกี่ยวกับแรงดันของการเชื่อมต่อสายไฟ ตรวจสอบให้แน่ใจว่าการเชื่อมต่อแน่นหนา เนื่องจากการเชื่อมต่อหลวมอาจทำให้เกิดปัญหาได้เช่นกัน.
8. จ่ายไฟให้กับเต้ารับ ตรวจสอบเต้ารับด้วยความช่วยเหลือจากปลั๊กทดสอบ และตรวจสอบให้แน่ใจว่าสายไฟที่ออกไปเชื่อมต่ออย่างถูกต้อง.

การจัดอันดับของปลั๊กและการป้องกัน

วงจรจะเป็นไปตามมาตรฐานได้ก็ต่อเมื่ออุปกรณ์และการป้องกันตรงกับตัวนำ.

ความจุของเต้ารับ วงจร 20 A อาจมีเต้ารับ 15 A ที่ใช้งานอยู่ ซึ่งอาจทำให้บางคนประหลาดใจ แต่เต้ารับ 15 A เหมาะสำหรับการถ่ายโอน 20 A ไปยังอุปกรณ์ที่พึ่งพามัน ดังนั้นจึงทำให้สามารถใช้ได้กับวงจร 20 A ในทางกลับกัน เต้ารับ 20 A ไม่ควรติดตั้งบนวงจร 15 A เนื่องจากวงจรหลังไม่สามารถให้พลังงานของอุปกรณ์ได้ สำหรับครัวเรือนส่วนใหญ่ ความแตกต่างจะเห็นได้ในรูปแบบของหน้าเต้ารับ ซึ่งเป็นลักษณะของเต้ารับและในคุณภาพของอุปกรณ์ซึ่งมักจะดีกว่าในหลายกรณี.

• การป้องกัน GFCI เป็นสิ่งจำเป็นสำหรับเต้ารับ 20 A ในสถานที่ที่ระบุไว้ในรหัส (เช่น ในห้องน้ำ ห้องครัว โรงรถภายนอกและภายในระยะทางที่กำหนดจากอ่างล้างจาน).
• การป้องกัน AFCI เป็นสิ่งจำเป็นในกรณีส่วนใหญ่ในวงจรในที่อยู่อาศัย (เช่น วงจรที่จ่ายไฟให้กับห้องนั่งเล่นและห้องนอน).

เมื่อมีการระบุเต้ารับสำหรับโครงการแทนที่จะเปลี่ยนทีละตัว เกณฑ์การเลือกจะขยายไปถึงวัสดุติดต่อ การออกแบบขั้วต่อ และการรับรอง — วินัยเดียวกันที่กำหนดไว้ในคู่มือของเรา การเลือกผู้ผลิตสวิตช์ไฟฟ้าและเต้ารับ.

ความจุเป็นอีกครึ่งหนึ่งของการตัดสินใจนั้น วงจรเต้ารับสมัยใหม่สนับสนุนมากกว่าหลอดไฟและเครื่องดูดฝุ่น และโปรไฟล์โหลดของอุปกรณ์ที่เสียบเข้ากำลังเปลี่ยนแปลง ตามที่กล่าวถึงในบทความของเราเกี่ยวกับ ปลั๊กไฟ USB และการชาร์จเร็ว. การวางแผนวงจรสำหรับความเป็นจริงนั้นไม่มีค่าใช้จ่ายในระยะการเดินสายไฟและมีค่าใช้จ่ายมากในภายหลัง.

ตัวอย่างที่เป็นตัวแทนของวิธีการที่อุปกรณ์สมัยใหม่ในครอบครัวนี้ถูกบันทึกคือ ข้อมูลจำเพาะของ dimmer FS328-V, ซึ่งเป็นระดับของรายละเอียดที่ผู้ระบุควรคาดหวังก่อนที่จะมอบวงจรให้กับอุปกรณ์.

หมายเหตุสุดท้ายสำหรับผู้ที่ติดตั้งวงจร 20 A: วงจร 20 A ถูกใช้งานบ่อยขึ้นสำหรับสำนักงานที่บ้าน โรงงาน ห้องครัว หรือสถานที่อื่น ๆ ที่มีอุปกรณ์ที่มีพลังมากมาย ค่าใช้จ่ายในการใช้สาย 14 AWG หรือ 12 AWG ไม่แตกต่างกันมากเมื่อพิจารณาถึงค่าใช้จ่ายในการเปิดผนังในภายหลัง ดังนั้นอาจจะดีที่สุดที่จะใช้สายเกจสิบสอง.

คำถามที่พบบ่อย

ฉันสามารถใช้ปลั๊ก 20 แอมป์กับสาย 12 เกจได้หรือไม่?

แน่นอน สายทองแดงเกจสิบสองเป็นสายทั่วไปสำหรับวงจร 20 A ทั่วไป เนื่องจากมัน (คณะกรรมการเลขานุการ (ข้อความผิดพลาด: “เนื่องจากมัน”), รหัสไฟฟ้าสากลหรือ NEC) เป็นขนาดที่ต่ำที่สุดที่ยอมรับได้ตาม NEC ภายใต้กฎสำหรับตัวนำขนาดเล็กที่กำหนดไว้ในมาตรา 240.4(D) การประกอบสายมาตรฐานสำหรับบริษัท 20 A คือเต้ารับ 20 A ที่ใช้สาย 12 AWG และได้รับการป้องกันด้วยเบรกเกอร์ 20 A ข้อกำหนดเพียงอย่างเดียวคือการป้องกันวงจรจะต้องปฏิบัติตามขนบธรรมเนียมและต้องปรับเทียบที่ 20 A ซึ่งหมายความว่าไม่สามารถติดตั้งสาย 12 AWG และแทนที่ด้วยเบรกเกอร์ 30 A สำหรับการดำเนินงานของบริษัทมาตรฐานได้ เนื่องจากการกระทำดังกล่าวจะทำให้การป้องกันที่จัดให้กับสายไฟถูกปิดใช้งาน.

ขนาดสายไฟที่ฉันควรใช้สำหรับปลั๊ก 20 แอมป์คืออะไร?

ในทางปฏิบัติแล้ว สายทองแดงขนาดสิบสองเกจเป็นโซลูชันการเดินสายที่ได้รับการยอมรับโดยทั่วไปเช่นกัน โซลูชันทางเลือกสำหรับวงจร 20 A จะเป็นสายขนาดสิบเกจ อย่างไรก็ตาม สิ่งนี้จำเป็นเฉพาะสำหรับการเดินสายที่ยาวกว่า 75 ฟุต ซึ่งการลดแรงดันไฟฟ้าไม่สามารถมองข้ามได้ หรือหากสายถูกเปิดเผยต่ออุณหภูมิสูงหรือถูกมัดแน่นกับตัวนำอื่น สายขนาดสิบสี่เกจไม่สามารถใช้ในวงจร 20 A ได้ เนื่องจากตามมาตรา 240.4(D) สายขนาดสิบสี่ AWG จะจำกัดประสิทธิภาพที่ 15 A เท่านั้น.

สาย 12 เกจจะส่ง 20 แอมป์ได้ไกลแค่ไหน?

เมื่อพูดถึงความสามารถในการนำกระแสไฟฟ้า 20 A (ampacity) คำตอบคือใช่ – กระแสที่นำไปหลักๆ จะถูกจำกัดโดยการลดแรงดันไฟฟ้ามากกว่าระยะทาง ในเรื่องของกระแสที่นำไป 20 A สายทองแดงขนาด 12 AWG มีการลดแรงดันไฟฟ้าเกือบ 3.9 V ที่ความยาวการเดินสาย 50 ฟุต และเกือบ 5.8 V ที่ความยาวการเดินสาย 75 ฟุต ดังนั้น อัตราการลดแรงดันไฟฟ้าที่ 20 A ของการนำกระแสไฟฟ้าคือประมาณ 3.2% และ 4.8% ตามลำดับ ซึ่งอนุญาตให้มีระยะทางสูงสุดถึง 40-50 ฟุต สำหรับการนำกระแสไฟฟ้า 20 A ผ่านสายขนาด 12 AWG โดยไม่มีการลดแรงดันไฟฟ้าที่สำคัญ ในกรณีที่มีการเดินสายที่ยาวกว่านั้น จะดีกว่าที่จะใช้สายขนาดสิบ AWG.

ฉันสามารถใช้สาย 12/3 สำหรับปลั๊กได้หรือไม่?

ใช่ สามารถติดตั้งสาย 12/3 ไปยังปลั๊กได้ เนื่องจากไม่ขัดต่อกฎระเบียบใดๆ เพียงแค่ต้องปิดสายสีแดงที่ทั้งสองด้านเพื่อใช้มันในลักษณะเดียวกับที่ทำกับสาย 12/2 อีกทางเลือกหนึ่งอาจเป็นการติดตั้งวงจรหลายสายที่ใช้สาย 12/3.

จะเกิดอะไรขึ้นถ้าฉันใช้สาย 14 เกจในวงจร 20 แอมป์?

การติดตั้งจะไม่ปลอดภัยอย่างยิ่ง รวมถึงไม่เป็นไปตามกฎระเบียบการเดินสายใดๆ สิ่งที่เกิดขึ้นคือภายใต้สภาวะปกติไม่มีใครสามารถใช้สายขนาดสิบสี่เกจสำหรับการนำกระแสมากกว่า 15 A ได้ เนื่องจากมาตรา 240.4(D) ของ (วลีที่ผิด: “the”) National Electric Code ระบุว่าสายขนาดสิบสี่ AWG ถูกจำกัดที่ 15 A นี่คือเหตุผลที่การโหลดกระแสจะทำให้สายร้อนเกินไปทำให้ไม่เหมาะสมสำหรับการติดตั้ง.

อ้างอิง

• NFPA — National Electrical Code, Articles 240.4(D), 210.21, 210.8, 210.12 และ 314.16
• NEMA — มาตรฐานการจัดอันดับอุปกรณ์เดินสายและปลั๊ก
• UL Solutions — UL 498 ปลั๊กและปลั๊กต่อ
• NIST — คู่มือ 44 และข้อมูลอ้างอิงความต้านทานตัวนำ

บทสรุป

สำหรับวงจรที่มีปลั๊กขนาด 20 A ที่ทำจากสายขนาดสิบสองสาม สามารถทำได้เช่นเดียวกันและสมเหตุสมผลและไม่ทำให้เกิดปัญหาใดๆ สายขนาด 12 AWG เป็นขนาดต่ำสุดที่รหัสอนุญาตสำหรับปลั๊กขนาด 20 A และสายที่มีฉนวนเพิ่มเติมอาจใช้หรือไม่ใช้ก็ได้ และการปิดที่เป็นไปตามข้อกำหนดสามารถทำได้ในเวลาเพียงสองนาที ส่วนที่สำคัญในการทำให้วงจรปลอดภัยคือทุกสิ่งที่อยู่รอบๆ สาย: วงจร 20 A ที่ได้รับการป้องกันด้วยเบรกเกอร์วงจร 20 A ปลั๊กผนังที่ตรงตามการจัดอันดับเอาต์พุต การป้องกัน GFCI หรือ AFCI ที่กำหนดโดยสถานที่ การเชื่อมต่อที่ถูกต้องตามแรงบิด และการเดินสายที่สั้นพอที่จะทำให้ความต้านทานอยู่ต่ำกว่าสามเปอร์เซ็นต์ หากทุกอย่างข้างต้นถูกต้องตามกฎหมาย คำถามว่าใช้ 12/2 หรือ 12/3 ขึ้นอยู่กับความสะดวกและต้นทุนมากกว่าการปฏิบัติตามข้อกำหนด.